โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์

ใบความรู้เรื่องหลักการอ่านออกเสียงร้อยแก้ว

วันที่ 25 ก.ค. 2557

ใบความรู้ที่    เรื่องหลักการอ่านออกเสียงร้อยแก้ว

วิชา ท ๒๓๑๐๑  ภาษาไทย                                                                          ชั้นมัธยมศึกษาปีที่  ๓

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จุดประสงค์การเรียนรู้

                   ๑.  บอกความหมายของการอ่านออกเสียงได้                   
                   ๒.  บอกจุดประสงค์ของการอ่านออกเสียงได้
                   ๓.  บอกหลักการอ่านออกเสียงร้อยแก้วได้
 
๑.  การอ่านออกเสียง              
                   การอ่านออกเสียง  เป็นการอ่านให้ตัวเองหรือผู้อื่นฟัง  การอ่านออกเสียงต้องอ่านให้ถูกต้องชัดเจนตามอักขรวิธี  เว้นจังหวะวรรคตอนได้เหมาะสม  มีน้ำเสียงสอดคล้องกับอารมณ์ตามเนื้อเรื่อง  ดังนั้น  การอ่านออกเสียงจึงเป็นกระบวนการทำงานที่เกี่ยวข้องของสายตา  การพูดและการคิดซึ่งผู้อ่านจะต้องมีการเตรียมตัวและฝึกฝนอยู่เสมอ
 
. จุดมุ่งหมายของการออกเสียง              
การอ่านออกเสียงมีจุดมุ่งหมายหลายประการ  ดังต่อไปนี้
๑.     เพื่อฝึกฝนให้อ่านถูกต้องตามอักขรวิธีและชัดถ้อยชัดคำเหมือนเสียงพูด
๒.    เพื่อฝึกฝนการออกเสียง  ทอดเสียง  ลีลา  และจังหวะ  ช่วยให้สามารถพูดได้ดี
๓.    เพื่อช่วยควบคุมให้ผู้อ่านรู้จักสำรวมใจอยู่กับข้อความหรือเรื่องที่อ่าน
๔.    เพื่อให้ผู้ฟังเข้าใจ  โน้มน้าวใจผู้ฟังให้มีความรู้สึกคล้อยตาม
๕.    เพื่อความเพลิดเพลินของตนเองและของผู้อื่น
 
.  หลักการอ่านออกเสียงร้อยแก้วไ
                   ๑.  อ่านออกเสียงให้ชัดเจนถูกต้องตามอักขรวิธีเสียงดังชัดเจน
                   ๒.  ต้องแบ่งวรรคตอนให้ถูกต้อง  รู้จักแบ่งข้อความหรือประโยคยาวๆ  ให้เป็นประโยคสั้น ๆ  ได้อย่างเหมาะสมเพื่อให้มีช่องเว้นระยะหายใจ
                   ๓.  ต้องอ่านให้ถูกจังหวะ  ไม่อ่านช้าหรือเร็วเกินไป  รู้จักใช้ระดับเสียงไม่ควรใช้เสียงระดับเดียวกันทั้งเรื่อง  ควรเน้นเสียงหนักเบาและอ่านให้เป็นเสียงพูดอย่างธรรมชาติที่สุด
                   ๔.  ไม่อ่านตู่ตัวอักษร  คือเพี้ยนตัว  ไม่ตรงตัว  เช่น  อ่านตู่ตัว  ด  เป็น  ค  หรือ  อ่าน  ฑ  เป็น  ด  ในบางคำ
                   ๕.  มีสมาธิสำรวมใจอยู่กับเรื่องที่อ่าน  และทำความเข้าใจตามเรื่องไปด้วย
                   ๖.  เสียงที่ใช้ในการอ่าน  ควรให้สอดคล้องกับเนื้อหาของเรื่อง  มีการผ่อนเสียงทอดเสียง  ทอดจังหวะมีเสียงแข็ง  เสียงอ่อนหวาน  ดังนี้
                   การอ่านเรื่องเกี่ยวกับการขอความร่วมมือ  อาจเป็นการให้ช่วยบริจาคทรัพย์สินหรือร่วมมือด้านกำลังกายช่วยทำกิจกรรมส่วนรวมบางอย่าง  ผู้อ่านควรใช้เสียงอ้อนวอนหรือขอร้องเพื่อให้เกิดความเห็นใจ
                   การอ่านบทปลุกใจ  เพื่อเร้าใจให้กล้าหาญหรือกระตือรือร้น  ผู้อ่านต้องใช้เสียงเด็ดเดี่ยว  หนักแน่น  มั่นคง  และจริงจัง
                   การอ่านเรื่องโศกเศร้า  ควรอ่านทอดเสียง  เอื้อนเสียงให้ยาวกว่าปกติ  และใช้น้ำเสียงที่แสดงถึงการมีความรู้สึกเศร้าโศก
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หนังสืออ้างอิง
 
กรมการศึกษานอกโรงเรียน (๒๕๓๐).  แบบเรียนวิชาภาษาไทย (วิชาบังคับ) ตอนที่ ๒  ภาษาไทยเพื่อ
                   การสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร :  คุรุสภา.